ผมชอบความเป็นธรรมชาติที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้วางแผนล่วงหน้า ผมหวงแหนช่วงเวลาแห่งความชื่นชมยินดีที่ไม่ได้วางแผนและไม่คาดคิด ซึ่งเกิดขึ้นกับครอบครัว กับเพื่อนร่วมงาน กับเพื่อนศิษยาภิบาลและสมาชิกในคริสตจักรของเรา หรือแม้กระทั่งกับเพื่อนๆ ที่สนามกีฬา แต่เหนือสิ่งอื่นใด ผมหวงแหนช่วงเวลาอันแสนหวานแห่งความชื่นชมยินดีที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝัน ในขณะที่กำลังเปิดพระคัมภีร์และสามัคคีธรรมกับพระเจ้า
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผมได้เรียนรู้ว่าผู้คนมักเข้าใจผิดเกี่ยวกับความเป็นธรรมชาติที่ไม่ได้วางแผนล่วงหน้า ตัวผมเองก็เคยเข้าใจผิดเช่นกัน แต่บทเรียนอันหนักหน่วงจากความเป็นจริงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้นั้นก็เป็นครูที่ดีได้ โดยธรรมชาติแล้ว ผมไม่ใช่คนที่ให้ความสำคัญกับระเบียบวินัยและกิจวัตรประจำวันมากนัก ผมรังเกียจพิธีกรรมที่ตายตัวและรูปแบบการนมัสการที่ไร้ชีวิตชีวา แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความชอบที่ผมมีต่อความเป็นธรรมชาตินั้น ได้นำให้ผมค่อยๆ ตระหนักและเห็นคุณค่าว่า พลังของการสร้างนิสัยนั้น สามารถส่งเสริมให้เกิดความชื่นชมยินดีที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติได้ แทนที่จะไปแทนที่หรือบีบรัดมัน
และนี่คือความจริงที่เจ็บปวดสำหรับพวกเราที่ชอบความลื่นไหลโดยไม่ได้วางแผน นั่นคือ เราแทบจะไม่ได้สัมผัสกับช่วงเวลาอันล้ำค่าที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติกับลูกๆ หรือคู่สมรสของเราเลย หากเราไม่ได้สร้างนิสัยในการใช้เวลาร่วมกัน ช่วงเวลาพิเศษที่มีคุณภาพและไม่ได้วางแผนล่วงหน้าเหล่านี้ มักจะเกิดขึ้นท่ามกลางการใช้เวลาในปริมาณมากที่เราได้จัดเตรียมและวางแผนไว้เพื่อจะอยู่ร่วมกัน หลักการนี้ก็เป็นจริงกับเพื่อนร่วมงานและพี่น้องคริสเตียนในคริสตจักรของเราเช่นกัน หากเราไม่มีการวางแผนหรือกำหนดเวลาเพื่อจะอยู่ร่วมกัน เราก็จะไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับความชื่นชมยินดีจากการสามัคคีธรรมที่ลึกซึ้ง
หลักการนี้ก็เป็นความจริงเช่นเดียวกัน ในการแสวงหาการสามัคคีธรรมในแต่ละวันกับพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณและทำให้จิตใจของเราอบอุ่น
ความชื่นชมยินดีในการทรงสถิตของพระเจ้าจะจางหายไป เมื่อผมไม่ได้สร้างนิสัยในการแสวงหาการทรงสถิตของพระองค์ การสามัคคีธรรมในแต่ละวันกับพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่นั้น จะไม่เกิดขึ้นเองเฉยๆ ในขณะที่เราดำเนินชีวิตประจำวันตามปกติ การเอาใจใส่ในสิ่งเบื้องบนก็เช่นกัน มันไม่ได้เกิดขึ้นเองโดยอัตโนมัติ พระเจ้าทรงประสงค์ให้เราเป็นฝ่ายริเริ่มและใช้ความพยายามสักนิดในการปรับความคิดและจัดเตรียมจิตใจของเรา และท่ามกลางการจัดเตรียมเหล่านั้น พระเจ้าทรงโปรดปรานที่จะอวยพรประชากรของพระองค์ด้วยสายฝนแห่งพระคุณที่เทลงมาอย่างน่าประหลาดใจ ซึ่งเต็มเปี่ยมไปด้วยความชื่นชมยินดีของความเป็นธรรมชาติที่งดงามที่สุด
ในทางปฏิบัติแล้ว ลองพิจารณาแง่มุมง่ายๆ 5 ประการที่คุณสามารถนำไปใช้เพื่อกำหนดทิศทางและจัดเตรียมตัวเอง สำหรับความชื่นชมยินดีที่จะเกิดขึ้นจากการสามัคคีธรรมกับพระเจ้าในแต่ละวัน
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่พระเยซูทรงตื่นแต่เช้าตรู่ ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา คำพยานทั่วไปของบรรดาธรรมิกชนที่สัตย์ซื่อต่างบอกตรงกันว่า ความเงียบสงบในยามเช้าคือช่วงเวลาที่ดีที่สุดอย่างแท้จริงในการใช้เวลาจดจ่ออยู่กับพระเจ้า มุมมองหนึ่งที่ผมมีต่อเรื่องนี้ก็คือ ผมอยากให้พระสุรเสียงของพระเจ้าผ่านทางพระวจนะของพระองค์ เป็นเสียงแรกที่ผมได้ยินในแต่ละวัน เมื่อเวลาผ่านไป คนส่วนใหญ่จะพบว่ามันคุ้มค่าที่จะวางหน้าจอลงในคืนก่อนหน้า เข้านอนให้ตรงเวลา และตื่นแต่เช้าเพื่อมาเข้าเฝ้าพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่
แผนการที่ดีไม่เพียงแต่ต้องกำหนดเวลาเท่านั้น แต่ต้องกำหนดสถานที่ด้วย ซึ่งผมหมายถึงในสองแง่มุม นั่นคือ สถานที่ในโลกและสถานที่ในพระวจนะ
สถานที่ในโลก หมายถึงสถานที่จริงๆ ทางกายภาพที่คุณจะเปิดพระคัมภีร์และอธิษฐาน สำหรับผม ผมต้องการโต๊ะหรือโต๊ะทำงานที่เป็นระเบียบเรียบร้อยและไม่รกรุงรัง
สถานที่ในพระวจนะ หมายถึงการกำหนดไว้ล่วงหน้าว่าแต่ละวันคุณจะอ่านพระธรรมหรือส่วนใดในพระคัมภีร์อย่างต่อเนื่อง
ผมไม่แนะนำให้เปิดพระคัมภีร์อ่านแบบสุ่ม หรือเพียงแค่พลิกข้ามไปมาในแต่ละวันตามแต่ว่าช่วงเวลานั้นเรารู้สึกสนใจอะไร ความเป็นธรรมชาติในลักษณะนั้นจะส่งผลเสียมากกว่าจะเป็นสิ่งที่เสริมสร้างชีวิต การมีแผนการอ่านพระคัมภีร์จะช่วยสร้างความสมดุลในระยะยาว และให้ความชัดเจนว่าควรจะอ่านตรงไหนในแต่ละเช้า ลองหาแผนการอ่านที่ได้รับการพิสูจน์มาแล้วอย่างยาวนาน และรับเอาพระคัมภีร์ที่กำหนดให้อ่านในแต่ละวันนั้น เสมือนเป็นของประทานที่พระเจ้ามอบให้กับคุณในเช้านั้น เพื่อเป็นอาหารหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณของคุณ
ผมเชื่อว่าเวลาเช้าของการอ่านพระคัมภีร์หลายๆ วันต้องพังทลายลงเพราะความเร่งรีบและความไม่อดทน ชีวิตในยุคปัจจุบันนั้นช่างเร่งรีบเหลือเกิน เรามีสิ่งต่างๆ ให้ทำมากมายนับไม่ถ้วน แต่กลับมีเวลาเพียงแค่ 24 ชั่วโมงในหนึ่งวัน ดังนั้น เราจึงเร่งรีบ เราเร่งรีบในการกินข้าว เร่งรีบบนท้องถนน เร่งรีบเลื่อนดูหน้าฟีดข้อมูล เร่งรีบเวลาอ่านบทความและหนังสือ ซึ่งบ่อยครั้งก็แค่อ่านผ่านๆ เพราะเรารู้สึกว่าเวลาไม่เคยพอ แต่ความเร่งรีบนี่แหละที่ทำลายการอ่านพระคัมภีร์
ขอให้ช่วงเวลาในแต่ละวันของคุณกับพระวจนะของพระเจ้า เป็นจุดยืนแรกในการต้านทานกระแสแห่งความเร่งรีบ จงช้าลงเมื่อคุณเปิดพระคัมภีร์ ค้นหาจังหวะที่สอดคล้องกับการบำรุงเลี้ยงจิตวิญญาณของคุณในวันนั้น พระวจนะของพระเจ้าไม่ใช่อาหารจานด่วน สำหรับผมแล้ว สิ่งนี้หมายความว่าผมต้องการเวลามากพอที่จะจดจ่อจนลืมเวลาไปเลย ผมจำเป็นต้องค้นหาจังหวะที่ให้อิสระแก่ตนเองในการค้นคว้าเจาะลึก ตรวจสอบข้อพระคัมภีร์อ้างอิง และมีพื้นที่ว่างในการพยายามทำความเข้าใจพระคัมภีร์ผ่านมุมมองของพระคัมภีร์เอง พระคัมภีร์ตอนก่อนหน้าและตอนถัดไปมีเนื้อหาคล้ายกับข้อนี้หรือไม่ หรือมีการใช้บริบท ภาษา คำศัพท์ และภาพเปรียบเทียบในลักษณะเดียวกันหรือไม่?
ในจุดนี้ ผมอยากจะเน้นย้ำถึงความสำคัญของการที่เราจะไม่เพียงแค่อ่านเท่านั้น แต่ต้องรู้จักใคร่ครวญด้วย ขณะที่คุณอ่านอย่างช้าๆ ลองหาจังหวะที่จะหยุดพักและใช้เวลาอ้อยอิ่งอยู่กับความจริงที่โดดเด่นสะดุดตา แสงสว่างแห่งความดีงามของพระเจ้าที่ส่องเข้ามาอย่างไม่คาดคิด หรือเสี้ยวหนึ่งแห่งความยิ่งใหญ่ตระการตาของพระองค์
ในการใคร่ครวญนั้น คุณจะได้หยุดและไตร่ตรองความจริง ค่อยๆ ลิ้มรสความจริงนั้นด้วยจิตวิญญาณของคุณ โดยแสวงหาที่จะไม่เพียงแค่ทำความเข้าใจ แต่เพื่อให้ได้ชื่นชมยินดี หรือสัมผัสถึงความลึกซึ้งหนักแน่นของความจริงนั้น ซึ่งสิ่งนี้จะนำไปสู่การทูลต่อพระเจ้า (ผ่านการอธิษฐาน) เช่นเดียวกับที่พระวจนะของพระองค์ได้ตรัสกับเรา และหยั่งรากลึกลงในชีวิตของเราผ่านการใคร่ครวญ
การใคร่ครวญคือสะพานเชื่อมระหว่างการอ่านพระคัมภีร์และการอธิษฐาน แทนที่จะแยกการอ่านพระคัมภีร์ไว้ส่วนหนึ่ง แล้วหันไปอธิษฐานตามรายการอีกส่วนหนึ่ง จงปล่อยให้การอ่านพระคัมภีร์นำไปสู่การใคร่ครวญ และให้การใคร่ครวญนำไปสู่การอธิษฐาน รูปแบบโดยทั่วไปของผมในแต่ละเช้าคือ (1) เริ่มต้นด้วยพระคัมภีร์ (2) ก้าวเข้าสู่การใคร่ครวญ และ (3) ขัดเกลาด้วยการอธิษฐาน
การเข้าเฝ้าพระเจ้าไม่ใช่เพียงแค่การฟังพระวจนะของพระองค์ในพระคัมภีร์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงการพูดคุยกลับไปยังพระองค์ เพื่อตอบสนองต่อพระวจนะของพระองค์ผ่านทางการอธิษฐานด้วย นี่คือความสัมพันธ์ เราเรียกสิ่งนี้ว่าการสามัคคีธรรม ประการแรก พระเจ้าตรัสผ่านทางพระวจนะของพระองค์ และเรารับฟังอย่างลึกซึ้ง พร้อมกับซึมซับสิ่งเหล่านั้นเข้ามาผ่านการใคร่ครวญ จากนั้น สิ่งที่น่าอัศจรรย์ก็คือ พระเจ้าทรงต้องการฟังเสียงจากเรา ในพระคริสต์ พระองค์ทรงสดับฟังเรา บัดนี้ พระองค์ทรงประสงค์ให้เราทูลต่อพระองค์ ทั้งในการสรรเสริญ การขอบพระคุณ การสารภาพบาป และการวิงวอนขอ โดยอาศัยความเข้าใจจากสิ่งที่พระองค์ตรัสไว้ในพระวจนะ
การได้รู้จักพระเยซูคือการได้รู้จักพระเจ้า การได้ชื่นชมยินดีในพระองค์คือการได้ชื่นชมยินดีในพระเจ้า การให้พระองค์หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณของคุณคือการมีชีวิตที่แท้จริง
การได้รู้จักพระเยซูคือการได้รู้จักพระเจ้า การได้ชื่นชมยินดีในพระองค์คือการได้ชื่นชมยินดีในพระเจ้า การให้พระองค์หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณของคุณคือการมีชีวิตที่แท้จริง
ประการที่ห้าและประการสุดท้ายคือบุคคลผู้หนึ่ง ซึ่งมีพระนามว่าพระเยซู การเข้าเฝ้าพระเจ้าผ่านทางพระวจนะของพระองค์ ไม่ใช่เป็นเพียงแค่งานหรือกิจกรรมอย่างหนึ่ง และไม่ได้เป็นแค่เรื่องของการศึกษาเรียนรู้เป็นหลัก แต่มันคือการเข้าพบกับบุคคลผู้หนึ่ง ซึ่งไม่เพียงทรงเป็นพระเจ้า แต่ยังทรงเป็นมนุษย์เหมือนอย่างเราด้วย การได้เห็นพระเยซู โดยพระวิญญาณ ผ่านทางพระวจนะ ก็คือการได้เห็นพระบิดา การได้รู้จักพระองค์ก็คือการได้รู้จักพระเจ้า การได้ชื่นชมยินดีในพระองค์ก็คือการได้ชื่นชมยินดีในพระเจ้า การให้พระองค์หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณของคุณก็คือการมีชีวิตที่แท้จริง
การอ่านพระคัมภีร์ การใคร่ครวญ และการอธิษฐาน ล้วนเป็นวิถีทางที่นำไปสู่จุดมุ่งหมายปลายทาง สิ่งเหล่านี้คือวิถีทางแห่งพระคุณของพระเจ้าที่นำไปสู่จุดมุ่งหมายอันยิ่งใหญ่ นั่นคือการได้รู้จักและชื่นชมยินดีในพระเยซูในฐานะไข่มุกล้ำค่า (มัทธิว 13:45-46) ในฐานะขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่ที่ซ่อนอยู่ในทุ่งนาซึ่งถูกค้นพบด้วยความชื่นชมยินดี (มัทธิว 13:44) และในฐานะสิ่งที่มีคุณค่าประเสริฐสุดซึ่งคุ้มค่าพอที่จะยอมสละทุกสิ่งเพื่อจะได้มา (ฟีลิปปี 3:8)
ความต้องการที่เร่งด่วนที่สุดของคุณ ไม่ใช่การเป็นผู้แตกฉานในพระคัมภีร์ แต่คือการยอมให้พระเจ้าทรงครอบครองชีวิตของคุณในพระคริสต์ ผ่านทางพระวจนะของพระองค์ วันแล้ววันเล่า ไปตราบจนตลอดชีวิต
เดวิด แมททิส (@davidcmathis) ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหารของพันธกิจดีไซริงก๊อด (Desiring God) และเป็นศิษยาภิบาลที่คริสตจักรซิตี้ส์ (Cities Church) เขาเป็นสามี เป็นคุณพ่อของลูกสี่คน และเป็นผู้เขียนหนังสือ A Little Theology of Exercise: Enjoying Christ in Body and Soul (ศาสนศาสตร์ฉบับย่อว่าด้วยการออกกำลังกาย: ชื่นชมยินดีในพระคริสต์ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ) (ปี 2025) อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับเดวิด
