ผมถือว่าเป็นพระพรที่ได้เติบโตมาในยุคที่สื่อลามกอนาจารยังหาดูได้ค่อนข้างยาก นิตยสารต่าง ๆ มักจะถูกซีลไว้ในถุงพลาสติกหลังเคาน์เตอร์คิดเงิน และเราต้องจ่ายเงินหากต้องการดูช่องทีวีหรือภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาลามกอนาจาร อย่าเข้าใจผมผิดนะครับ สมัยวัยรุ่นผมก็เคยดูสื่อลามกบ้าง แต่ก็ไม่ได้ดูบ่อยนัก
แต่น่าเศร้าที่สภาพแวดล้อมของคนหนุ่มสาวในคริสตจักรของเราทุกวันนี้ไม่ได้เป็นเช่นนั้น พวกเขาส่วนใหญ่เป็น “คนรุ่นดิจิทัล” พวกเขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำถึงยุคที่ไม่มีไอโฟน ไอแพด และไวไฟฟรีอยู่ทุกหนทุกแห่ง และหลายคนก็ไม่รู้จักยุคที่พวกเขาไม่สามารถเข้าถึงสื่อลามกได้อย่างไร้ขีดจำกัด
ผมเป็นศิษยาภิบาลในเมืองมหาวิทยาลัย ไม่ใช่นักสังคมศาสตร์ ผมคงบอกไม่ได้แน่ชัดว่ามีคริสเตียนวัยรุ่นกี่คนที่ดูสื่อลามกเป็นประจำ แต่ผมบอกคุณได้เลยว่า เวลาที่ผมให้คำปรึกษาชายหนุ่ม ผมไม่จำเป็นต้องถามเลยว่า “คุณกำลังมีปัญหาเรื่องสื่อลามกอยู่หรือเปล่า?” ผมสามารถประหยัดเวลาได้ด้วยการข้ามไปถามเลยว่า “ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมว่า คุณกำลังต่อสู้กับปัญหาเรื่องสื่อลามกยังไงบ้าง?”
พี่น้องคริสตจักรครับ เรากำลังเผชิญกับปัญหาร้ายแรง และมันก็มีแต่จะแย่ลงเรื่อย ๆ ทุก ๆ สัปดาห์มีคนหนุ่มสาวเดินเข้ามาในคริสตจักรพร้อมกับความรู้สึกผิดและความละอายใจที่หนักอึ้ง หลายคนปรารถนาอย่างแท้จริงที่จะหลุดพ้นจากบาปนี้ แต่พวกเขาไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร และบ่อยครั้งที่ผู้นำคริสตจักรเองก็ไม่รู้ว่าจะช่วยเหลือพวกเขาอย่างไรเช่นกัน
ดังนั้น เราควรจะรับมือกับวิกฤตสื่อลามกในคริสตจักรของเราอย่างไรดี? โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มคนหนุ่มสาวที่ไม่เคยสัมผัสกับชีวิตที่ปราศจากสิ่งเหล่านี้เลย
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ชายหนุ่มหลายสิบคนมาสารภาพกับผมว่า “ผมกำลังต่อสู้กับปัญหาเรื่องตัณหา” เมื่อผมขอให้พวกเขาเล่าเพิ่มเติมถึงระดับความรุนแรงของปัญหา พวกเขาบอกว่าพวกเขาดูสื่อลามกทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละหลาย ๆ ครั้ง หรือแม้กระทั่งดูทุกวัน
หากมีใครใช้ยาเสพติดในลักษณะเดียวกันนี้ เราคงไม่เรียกว่าเป็น “การต่อสู้” แต่เราเรียกมันตามความเป็นจริงว่า “การเสพติด”
แต่ด้วยเหตุผลบางประการ เมื่อพูดถึงคริสเตียนที่ดูสื่อลามก เรากลับไม่ใช้คำว่าการเสพติด หรือตามที่พระคัมภีร์เรียกว่า “การเป็นทาสของบาป” (รม. 6:6, กท. 4:3) เรากลับลดทอนความรุนแรงของความจริงด้วยการใช้คำว่า “การต่อสู้” แทน
ตราบใดที่เรายังปล่อยให้คริสเตียนหนุ่มสาวเชื่อว่าพวกเขากำลัง “ต่อสู้” กับสื่อลามก ทั้งที่จริง ๆ แล้วพวกเขาตกเป็นทาสของมัน พวกเขาก็จะไม่ยอมตัดสินใจอย่างเด็ดขาดในสิ่งที่จำเป็นต่อการดำเนินชีวิตในการกลับใจใหม่ คนเสพติดจะไม่มีวันยอมเข้ารับการบำบัด จนกว่าเขาจะตระหนักได้ว่าตนเองคือผู้เสพติด
วิธีที่ดีที่สุดวิธีหนึ่งในการพาตัวเองออกจากสถานการณ์ที่สุ่มเสี่ยง คือการไม่เอาตัวเข้าไปอยู่ในสถานการณ์ที่สุ่มเสี่ยงนั้นตั้งแต่แรก แต่คริสเตียนหนุ่มสาวหลายคนกลับพาตัวเองเข้าไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของสื่อบันเทิงที่พวกเขาเสพ
“ภาพโป๊เปลือยนั้นไม่เหมือนกับฉากฆาตกรรมหรือความรุนแรงบนหน้าจอ ความรุนแรงบนจอนั้นเป็นเพียงเรื่องสมมติ ไม่มีใครถูกฆ่าตายจริง ๆ แต่ภาพโป๊เปลือยไม่ใช่เรื่องสมมติ นักแสดงหญิงเหล่านี้เปลือยกายจริง ๆ ต่อหน้ากล้อง และทำตามที่ผู้กำกับสั่งทุกประการ ไม่ว่าจะเป็นการจัดวางเรียวขา มือ และหน้าอกของพวกเธอ”
“ภาพโป๊เปลือยนั้นไม่เหมือนกับฉากฆาตกรรมหรือความรุนแรงบนหน้าจอ ความรุนแรงบนจอนั้นเป็นเพียงเรื่องสมมติ ไม่มีใครถูกฆ่าตายจริง ๆ แต่ภาพโป๊เปลือยไม่ใช่เรื่องสมมติ นักแสดงหญิงเหล่านี้เปลือยกายจริง ๆ ต่อหน้ากล้อง และทำตามที่ผู้กำกับสั่งทุกประการ ไม่ว่าจะเป็นการจัดวางเรียวขา มือ และหน้าอกของพวกเธอ”
ซีรีส์ยอดฮิตอย่าง Game of Thrones และ Westworld มีฉากร่วมเพศที่โจ่งแจ้ง แต่คริสเตียนหนุ่มสาวหลายคนก็ยังดูซีรีส์เหล่านี้โดยไม่ได้คิดทบทวนให้ดี ในบทความของเขาที่ชื่อ “12 คำถามที่ควรถามก่อนที่คุณจะดู Game of Thrones” จอห์น ไพเพอร์ ได้เขียนเอาไว้ว่า:
“ภาพโป๊เปลือยนั้นไม่เหมือนกับฉากฆาตกรรมหรือความรุนแรงบนหน้าจอ ความรุนแรงบนจอนั้นเป็นเพียงเรื่องสมมติ ไม่มีใครถูกฆ่าตายจริง ๆ แต่ภาพโป๊เปลือยไม่ใช่เรื่องสมมติ นักแสดงหญิงเหล่านี้เปลือยกายจริง ๆ ต่อหน้ากล้อง และทำตามที่ผู้กำกับสั่งทุกประการ ไม่ว่าจะเป็นการจัดวางเรียวขา มือ และหน้าอกของพวกเธอ”
อัครทูตเปาโลเขียนไว้ว่า “จงหลีกหนีจากการผิดศีลธรรมทางเพศ บาปอื่นทั้งปวงที่มนุษย์ทำล้วนเป็นบาปนอกกายของตน แต่คนที่ทำบาปทางเพศก็ทำบาปต่อร่างกายของตนเอง” (1 คร. 6:18)
การหลีกหนีจากการผิดศีลธรรมทางเพศยังครอบคลุมถึงการหลีกเลี่ยงสื่อบันเทิงที่อาจเป็นบาปในตัวมันเอง และยังอาจเป็น “ประตู” ที่นำไปสู่การดูสื่อลามกอนาจารได้อีกด้วย
จอห์น โอเวน เขียนไว้ว่า “จงประหารบาปเสีย มิฉะนั้นบาปจะประหารคุณ” เรากำลังอยู่ในการต่อสู้ชี้เป็นชี้ตายกับความบาป แต่วิธีที่คริสเตียนหนุ่มสาวหลายคนรับมือกับความบาปนั้นเหมือนกับการดูฉากต่อสู้ในภาพยนตร์ ที่มีการพูดจาข่มขวัญ เต้นฟุตเวิร์กไปมา และคอยตั้งรับ
หากคุณเรียนศิลปะป้องกันตัว ครูฝึกจะบอกคุณเป็นอันดับแรกว่าให้หลีกเลี่ยงการต่อสู้ทุกวิถีทาง แต่ถ้าหากการต่อสู้เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ คนที่บุกเข้าไปก่อนอย่างรวดเร็วและดุดันมักจะเป็นผู้ชนะ ไม่มีการเจรจา ไม่มีการเต้นฟุตเวิร์ก และไม่มีการตั้งรับ
พระเยซูตรัสว่า “หากตาข้างขวาของท่านเป็นเหตุให้ทำบาป จงควักทิ้งเสีย ถึงจะเสียอวัยวะส่วนหนึ่งไปก็ยังดีกว่าทั้งตัวต้องตกนรก” (มธ. 5:29)
เราต้องฝึกให้คริสเตียนหนุ่มสาวต่อสู้ในลักษณะนี้ หลายคนจะพบกับชัยชนะผ่านวิถีแห่งพระคุณตามปกติ เช่น การอ่านพระคัมภีร์ การอธิษฐาน และการมีกลุ่มคอยดูแลชีวิตซึ่งกันและกัน ในคริสตจักร ส่วนคนอื่น ๆ อาจจำเป็นต้อง “ควักตาออก” ซึ่งอาจหมายรวมถึงการเปลี่ยนจากสมาร์ตโฟนไปใช้โทรศัพท์รุ่นธรรมดาที่ไม่สามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ หรือการตัดสินใจใช้เฉพาะคอมพิวเตอร์ในห้องสมุดประชาชนแทนที่จะซื้อแล็ปท็อปส่วนตัว
คนรุ่นดิจิทัลอาจจะเชื่อได้ยากว่าผู้คนสามารถใช้ชีวิตอยู่รอดมาได้โดยไม่มีสมาร์ตโฟนและแล็ปท็อป แต่อย่างที่พระเยซูตรัสไว้ การยอมสูญเสียสิ่งของชั่วคราวนั้นดีกว่าการสูญเสียสิ่งที่เป็นนิรันดร์ กุญแจสำคัญคือการใช้มาตรการใด ๆ ก็ตามที่จำเป็นเพื่อต่อสู้กับบาปที่คอยรุมเร้า นั่นคือวิธีเดียวที่จะชนะในการต่อสู้ชี้เป็นชี้ตายนี้ได้
ชายหนุ่มและหญิงสาวจำนวนมากต้องต่อสู้กับการเสพติดสื่อลามกอนาจารมานานหลายปี พวกเขารู้สึกละอายใจและท้อแท้ และแม้ว่าเราจำเป็นต้องฝึกให้พวกเขาหลีกหนีและต่อสู้ แต่สิ่งที่ดีที่สุดที่เราสามารถทำได้คือการชี้ให้พวกเขาเห็นถึงข่าวประเสริฐ
พระเยซูทรงเผชิญกับการทดลองทุกรูปแบบ รวมถึงการถูกทดลองให้มีตัณหาต่อผู้หญิง แต่พระองค์ก็ไม่เคยทำบาปเลย เราต้องจำไว้ว่าชีวิตที่เชื่อฟังอย่างสมบูรณ์แบบ การสิ้นพระชนม์เพื่อลบล้างความบาป และการฟื้นคืนพระชนม์ที่เอาชนะความตายของพระองค์นั้น ไม่ได้เป็นเพียงกุญแจสำคัญที่นำไปสู่การได้รับการอภัยโทษของเราเท่านั้น แต่ยังนำไปสู่การรับการชำระให้บริสุทธิ์และความชื่นชมยินดีของเราอีกด้วย
หากพระเยซูทรงมีฤทธิ์อำนาจมากพอที่จะชุบชีวิตคนตายให้ฟื้นคืนชีพผ่านทางพระราชกิจแห่งการบังเกิดใหม่ของพระวิญญาณบริสุทธิ์ พระองค์ก็ย่อมทรงมีฤทธิ์อำนาจมากพอที่จะช่วยกู้เราให้หลุดพ้นจากบาปที่คอยรุมเร้าได้ และนั่นรวมไปถึงการเสพติดสื่อลามกอนาจารด้วย
