งั้นถามว่าการพิพากษาที่พระเยซูห้ามใน

มัธิบที่ 7 ข้อ 1 คืออะไรอาจารย์จอห

นคาเธอร์เสนอว่าอย่าพิพากษาแปลง่ายๆว่า

หยุดวิจารณ์หรือว่าหยุดวิพากษ์วิจารณ์

นั่นเองอาจารย์คอนดมาเบเวบอกว่าพระเยซู

กำลังใช้คำว่าพิพากษาเป็นคำพ้องของคำว่า

กล่าวโทษแล้วก็bิsop jc บอกว่าสิ่งที่

องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราประนามคือใจที่

ชอบจับผิดแล้วนอกนอกจากคำบรรยายที่

อาจารย์พวกนี้เสนอมาแล้วผมว่าองค์ประกอบ

อีก 2 อย่างที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินคือ

การดูหมิ่นหรือว่าการดูถูกคนอื่นและการ

ใส่ร้ายพวกเขาไม่ว่าจะด้วยความคิดหรือคำ

พูดของเรานะครับประเด็นคือว่าพระเยซูห้าม

การตัดสินแบบนี้ห้ามการพิพากษาคนอื่นแบบ

นี้ John Marcอร์นะครับอาจารย์ John

Mcคอร์บอกว่าสุดท้ายแล้วมันเกี่ยวกับท่า

ทีเรามีท่าทีต่อผู้อื่นยังไงครับพี่น้อง

ท่าทีของการวิพากษ์วิจารณ์เกลาโทษจับผิด

และดูหมิ่นคนอื่นเนี่ยจะไม่สามารถอยู่

ใกล้ชิดกับไมเกนได้นะครับเมื่อเราตัดสิน

คนอื่นนะครับเราไม่ได้คิดถึงว่าขอบคุณพระ

เจ้าสำหรับกันเขนฉันเป็นคนบาปที่ต้องการ

ความเมตตาจากพระเยซูแต่ว่าในข่าวประเสริฐ

นะครับเราถูกสอนว่าคนที่ควรถูกพิพากษาไม่

ได้ถูกพิพากษา

นั่นคือเราเองแต่พระเยซูผู้พิพากษาได้ถูก

ตัดสินลงโทษแทนพวกเราพระเยซูคริสต์ที่

สามารถทำให้ผมตกนรกได้เผชิญกับการพิพากษา

ลงโทษบนไงเขียนเพื่อผมเพราะฉะนั้นนะครับ

เมื่อเราสำรวจตัวเองถอนใจลงและจัดการกับ

ความผิดบาปของเราหันกลับจากความผิดบาปของ

เราเรากำลังรับการเตือนสติว่าฉันเป็น

หนึ่งในคนเหล่านั้นที่ต้องการให้พระเยซู

สู้มาตายเพื่อเขาถ้าเราเจอพี่น้องคนอื่น

ที่มีผงอยู่ในตาหรือว่าที่มีความบาปอยู่

ในชีวิตวิธีตอบสนองที่ถูกต้องไม่ใช่การ

ไม่พูดอะไรเลยครับไม่ใช่การอยู่เฉยๆแล้ว

บอกว่าฉันจะไม่ตัดสินฉันไม่พูดอะไรเป็น

เรื่องของเขาให้เขาจัดการไปเองไม่ครับพระ

เยซูไม่ได้สอนให้เราทำอย่างนี้แต่พระเยซู

สอนว่ายังไงครับจงชักไม้ทั้งท่อนออกจากตา

ของท่านก่อนต้องจัดการกับความผิดบาปใน

ชีวิตตัวเองก่อนถึงจะพร้อมช่วยคนอื่นได้

เราต้องกลับใจจากความผิดบาปในตัวเองก่อน

จัดการกับความเยื่อหยิ่งความน่าเชื่อใจคด

และอะไรก็แล้วแต่ที่เป็นความบาปในชีวิต

ของเรานะครับ