สวัสดีครับพี่น้องตอนนี้นะครับเรายังอยู่

ในซีรีส์คริสเตียนไม่อยู่ใต้

ธรรมบัณฑิต

และถูกมัดกับพันธสัญญาเดิมเนี่ยเจำเป็นจะ

ต้องรักษาวันสบาโตตเขาไม่มีทางเลือกใน

เรื่องนี้นะครับพระเจ้าบอกในอพยพบทที่ 34

ว่าฉะนั้นจงถือรักษาวันสะบาโตเพราะเป็น

วันบริสุทธิ์สำหรับเจ้าผู้ใดลบหลู่จะต้อง

มีโทษถึงตายผู้ใดทำงานในวันนั้นจะต้องถูก

ตัดออกจากหมู่ประชากรของเขาจงทำงานในช่วง

6 วันส่วนวันที่ 7 เป็นสาโทเพื่อการหยุด

พักเป็นวันบริสุทธิ์แด่องค์พระผู้เป็น

เจ้าผู้ใดทำงานในวันสะบาโตต้องถูกประหาร

หลักๆแล้วนะครับเราเห็นว่าวันสะบาโตเนี่ย

เกี่ยวข้องกับการหยุดพักและการไม่ทำงาน

การฝ่าฝืนกดเรื่องวันสะบาโตเป็นเรื่อง

หลายแรงมากนะครับถ้าไม่รักษาก็มีโทษถึง

ตายครับคนนั้นจะต้องถูกประหารพระเจ้าอยาก

ให้ชนชาติอิสราเอลเอาจริงเอาจังแต่เรื่อง

วันสบาตกมันเป็นหมายสำคัญว่าสัญลักษณ์ของ

พันธสัญญาเดิมไม่รักษาก็ไม่ได้นะครับ

สำหรับชาวอิสราเอลแล้วเนี่ยเป็นเรื่องเอา

เป็นเอาตายแต่คำถามก็คือว่าทำไมพระเจ้า

อยากให้ชาวอิสราเอลให้ความสำคัญกับการ

หยุดพักขณะนี้เพราะว่าพระคัมภีร์ใหม่ก็มี

คำตอบให้เรานะครับอยากเริ่มจากโลสีบทที่ 2

ก่อนนะครับอาจารย์เปาโลเขียนไว้ว่าเพราะ

ฉะนั้นอย่าให้ใครพิพากษาท่านทั้งหลายใน

เรื่องการกินการดื่มในเรื่องเทศกาลหรือ

วันต้นเดือนหรือวันสบตสิ่งเหล่านี้เป็น

เพียรเงาของสิ่งที่มาในภายหลังแต่ตัวจริง

คือพระคริสต์อยากให้พี่น้องสังเกตภาษาของ

อาจารย์เปาโลในพระคัมภีร์ข้อนี้ดูนะครับ

เขาเรียกวันสะบาโตว่าเป็นเงาแล้วพระเยซู

คริสต์คือตัวจริงเพราะฉะนั้นถ้าพี่น้องดู

ในรูปภาพนี้นะครับเราเห็นเงาของผู้ชายคน

นี้และตัวผู้ชายจเป็นตัวจริงก็เหมือนกับ

วันสะบาโตกับพระเยซูคริสต์นะครับวัน

สะบาโตเป็นเงาส่วนพระเยซูคริสต์เป็นตัว

จริงเงาเนี่ยมันเลงไปถึงตัวจริงใช่มั้

ครับอาจารย์เปาโลกำลังสื่อสารว่าพระเยซู

คริสต์คือตัวจริงที่เงานั้นเล็งไปถึงหรือ

จะพูดอีกอย่ามก็คือว่าเรื่องวันสบาโตได้

สำเร็จสมบูรณ์ในตัวพระเยซูคริสต์ถ้าเรา

อยากจะพบกับความหมายที่แท้จริงของวัน

สะบาโตเนี่ยเราก็ต้องหัมามองที่พระเยซู

คริสต์มีอาจารย์ท่านนึงชื่อแซมสตอมนะครับ

เขาอธิบายความหมายของอาจารย์เปาโลในโลสี

บทที่ 2 ตรงนี้ว่าการหยุดพักฝ่ายเนื้อ

หนังที่วันสบาโตในพระคัมภีร์เดิมมีให้

นั้นได้สำเร็จอย่างสมบูรณ์ในการหยุดพัก

ฝ่ายวิญญาณที่พระเยซูจัดเตรียมให้นี่ครับ

การหยุดพักฝ่ายเนื้อหนังเล็งไปถึงการหยุด

พักฝ่ายจีตวิญญาณแล้วใครคือคนที่จัด

เตรียมการหยุดพักนี้ให้กับเหล่าครับคำตอบ

ก็คือพระเยซูคริสต์ในมัทธิวบทที่ 11 ข้อ

28 พระเยซูบอกว่าบรรดาผู้เน็ดเหนื่อยและ

แบกภาระหนักจงมาหาเราและเราจะให้ท่านทั้ง

หลายได้หยุดพักแล้วในข้อต่อมานะครับพระ

เยซูอธิบายเพิ่มเติมว่านี่คือการหยุดพัก

ฝ่ายจีตวิญญาณคือพระองค์บอกว่าจิตใจของ

พวกท่านจะได้หยุดพักพระเยซูยิ่งใหญ่กว่า

วันสบาโตการหยุดพักที่พระองค์จัดเตรียม

ให้ยิ่งใหญ่กว่าการหยุดพักของวันสะบาโตใน

สมัยพันธสัญญาเดิมหรือจะพูดอีกอย่างก็คือ

ว่าการหยุดพักของวันสะบาโตในสมัย

พันธสีไปยังการหยุดพักที่พระซุจัเตรียม

ไว้ให้เราในยุคของพันธสัญญาใหม่พระเยซู

คริสต์จัเตรียมการหยุดพักให้เราผ่านการทำ

งานของพระองค์ในยอหบทที่ 4 ข้อ 34 พระ

เยซูบอกว่าอาหารของเราคือการทำตามพระ

ประสงค์ของผู้ที่ทรงใช้เรามาและทำให้งาน

ของพระองค์สำเร็จหน้าที่ของพระเยซูในการ

ทำพันธกิจของพระองค์บนโลกนี้คือการทำให้

งานของพระบิดาสำเร็จแล้วต่อมาในยอห์บทที่

17 ก่อนที่พระเยซุจะโดนจับพระองค์

อธิษฐานกับพระบิดาว่าข้าพระองค์ถวายพระ

เกียรติแด่พระองค์ในโลกเพราะข้าพระองค์ทำ

กิจหรือว่าทำงานที่พระองค์ทรงให้ข้าพระ

องค์ธรรนั้นสำเร็จแล้วแล้วขณะที่พระเยซู

กำลังถูกเติมวนหมายกันเขนพระคัมภีร์บอก

ว่าเมื่อพระเยซูทรงรับเล่างุ่นเปรี้ยว

แล้วพระองค์ตรัสว่าสำเร็จแล้วและก้มพ

เสียรลงสิ้นพระชนม์พี่น้องสะเกตมครับว่า

พระเยซูได้ทำงานของพระบิดาให้สำเร็จจนครบ

ถ้วนพระเยซูทำทุกสิ่งทุกอย่างที่พระบิดา

มอบให้พระองค์ทำพระเยซูทำทุกสิ่งที่

จำเป็นเพื่อเราจะได้รับความรอดคนบาปเรา

ที่เชื่อวางใจในพระเยซูไม่ต้องลงมือกระทำ

อะไรเพื่อจะได้รับความรอดเราไม่สามารถทำ

สิ่งใดๆเพื่อนำมาซึ่งความรอดพระเยซูเท่า

นั้นสามารถจะเตรียมความรอดนี้ไว้ให้กับ

เราและเมื่อเราเชื่อในพระเยซูและได้รับ

ความรอดโดยพระคมของพระเจ้าแล้วเนี่ยจิต

วิญญาณของเราได้หยุดผักเราได้หยุดพักใฝ่

จิตวิญญาณเพราะเราไม่ต้องลงหรือทำอะไร

เพื่อจะได้รับความรอดพระเยซูทำงานหนัก

เพื่อเราจะได้พืดพืนไปกับพระพรแห่งความ

รอดและหยุดพักฝ่ายจิตวิญญาณอาจารย์แซม

สตอมอธิบายเพิ่มเติมว่าสำหรับคนที่กำลัง

หยุดพักผ่านความเชื่อในพระเยซูคริสต์

เนี่ยทุกๆวันเป็นวันสบาโตเพราะเรากำลัง

พักสงบในพระเยซูคริสต์โดยความเชื่อเราไม่

ได้ทำอะไรขึ้นนำมาซึ่งความรอดเราแค่ยอม

รับความรอดที่พระเยซูจัดเตียนไว้ให้เรา

โดยพระคุณของพระเจ้าเราแม้แต่การยอมรับ

ของเราความเชื่อของเราเนี่ยเป็นของขวัญ

จากพระเจ้าโรบที่ 4 พูดถึงการถูกนับเป็น

คนชอบธรรมจากแง่มุมของการทำงานและการไม่

ทำงานว่าเมื่อคนคหนึ่งทำงานคาจ้างของเขา

ย่อมไม่ถือว่าเป็นของขวัญแต่เป็นสิ่งที่

เขาพึงได้รับก็แปลว่าค่าแรงไม่ใช่ของขวัญ

ใช่มั้ครับเมื่อเราทำงานเราก็คาดหวังได้

เลยว่าเราจะได้รับค่าแรงเราจะได้รับค่า

ตอบแทนซึ่งนี้เป็นคำบรรยายที่ตรงกันข้าม

กับวิธีที่เราได้รับความรอดนะครับเราไม่

ได้รับความรอดโดยการลงมือทำอะไรเราไม่ได้

ถูกนับเป็นคนชอบธรรมเพราะเราทำความดีแต่

โลบทที่ 4 ข้อ 5 ก็อธิบายวิธีที่เราถูก

นับเป็นคนชอบธรรมนะครับพระคัมภีร์บอกว่า

ส่วนคนที่ไม่ได้อาศัยการประพฤติหรือว่า

ฉบับภาษาอังกฤษฉ้คำว่าไม่ทำงานแต่วางใจ

พระเจ้าผู้ทรงทำให้คนชั่วเป็นผู้ชอบธรรม

พระองค์ทรงถือว่าความเชื่อของเขาเป็นความ

ชอบธรรมพี่น้องสังเกตมครับว่าเมื่อ

อาจารย์เปาโลอยากจะอธิบายวิธีที่เราถูก

นับเป็นผู้ชอบธรรมเนี่ยเขาก็เอาเรื่องนี้

มาเปรียบเทียบกับการไม่ทำงานหรือว่าการ

ไม่อาศัยการประพฤติคนที่จะถูกนับเป็นคน

ชอบธรรมต้องเป็นคนที่ไม่ทำงานไม่ลงกระทำ

อะไรไม่ทำความดีใดๆแต่วางใจในพระเจ้าเท่า

นั้นถ้าคนใดคนหนึ่งจะได้รับความรอดเขา

ต้องหยุดทำงานเขาต้องไม่อาศัยการประพฤติ

แต่เชื่อวังใจในพระเจ้าเขาต้องพึ่งพาพระ

เยซูคริสต์ผู้ที่ลงมือกระทำทุกสิ่งแทนเขา

แล้วเพราะฉะนั้นสรุปแล้วนะครับผมเชื่อว่า

พระคัมภีร์สอนเราว่าคริสตีเราไม่ต้อง

รักษาวันสบาโตเหมือนชาวอิสราเอลในสมัย

พันธสัญญาเดินผมเชื่อว่าการหยุดทำงาน

อาทิตย์ละ 1 วันไม่ใช่กฎสำหรับคริสตีราว

ที่ผกมรรคกับพันธสัญญาใหม่ที่อยู่ใต้

เรื่องของเขามันขึ้นอยู่กับจิตสำนึกของ

เขาการหยุดพักจากการทำงานก็เป็นทางเลือก

อย่างหนึ่งสำหรับพี่น้องิสที่เราแต่มัน

ไม่ใช่กฎที่เราจะสามารถสั่นคนอื่นได้นะ

ครับในโรงบทที่ 14 ข้อ 5 อาจารย์เปาโลบอก

ว่าคนหนึ่งถือว่าวันหนึ่งดีกว่าอีกวัน

หนึ่งแต่อีกคนหนึ่งถือว่าทุกวันเหมือนกัน

ขอให้ทุกคนมีความแน่ใจในความคิดเห็นของตน

เถิดนี่ครับมันขึ้นอยู่กับจิตสำนึกของแต่

ละคนถ้าอยากรักษาก็ทำได้แต่ถ้าไม่อยาก

รักษาไม่ต้องทำนะครับเพราะว่ามันไม่ใช่กฎ

สำหรับคริสเตียนในยุคของปิสัญใหม่ผมขอ

อธิบายเพิ่มเติมสั้นๆตรงนี้นะครับเพราะ

ว่าหลายคนเข้าใจว่าการรักษาวันสะบาโตหมาย

ถึงการไปโบสถ์ใช่มั้ยครับแต่ผมว่าเราต้อง

แยกแยะให้ชัดเจนระหว่างการรักษาวันสะบาโต

กับการไปโบสถ์นะครับมันไม่เหมือนกันมัน

เป็นคนละอย่างนะครับพระธรรมฮีบรูบทที่ 10

ก็บอกเราว่าอย่าขาดการประชุมเหมือนอย่าง

บางคนทำเป็นนิสัยก็จริงอยู่ว่าเราไม่ต้อง

รักษาวันสะบาโตแบบชาวยิวในสมัยพันสัญญา

เดิมแต่พระคัมภีร์ก็ยังเรียกให้เรารวมตัว

กันกับพี่น้องคริสเตียนพระคัมภีร์ยัง

เรียกให้เราประชุมร่วมกับคริสตจักรท้อง

ถิ่นนะครับขออย่าให้เราใช้เสรีภาพของเรา

เป็นข้ออ้างในการไม่ประชุมร่วมกับพี่น้อง

คริสเตียนคนอื่นนะครับเรายังมีความรับผิด

ชอบในการประชุมกับพี่น้องคริสเตียนคนอื่น

ในการร่วมสามัคคีธรรมกับพี่น้องคริสเตียน

คนอื่นซึ่งโดยปกติแล้วเนี่ยิศจากท้องถิ่น

ส่วนใหญ่จะจัดขึ้นในวันอาทิตย์ตอนเช้า

เพราะฉะนั้นนะครับถ้าตารางการทำงานของเรา

เรามันจะทำให้เราไม่สามารถไปร่วมโบถได้ใน

วันอาทิตย์เนี่ยให้เราพยายามจะจัดตาราง

ใหม่หรือว่าคุยกับหัวหน้าของเราหรือว่า

คุยกับศิยพิบาลเกี่ยวกับตารางการทำงานของ

เรานะครับเพราะว่าการที่เราไม่รักษาวัน

สบากโตไม่ได้หมายความว่าเราจะสามารถไม่

ร่วมสามัคคีธรรมกับพี่น้องหรือไม่ร่วม

ประชุมอยากจะหนนใจให้เราพยายามไปโบสถให้

ได้ให้เราพยายามที่จะร่วมสามัคคีธรรมกับ

พี่น้องในเช้าวันอาทิตย์ให้ได้นะครับและ

ถ้ามีเวลาว่างนอกจากเช้าวันอาทิตย์แล้ว

เนี่ยขอให้เราหาโอกาสที่จะใช้เวลากับพี่

น้องคริสเตียนคนอื่นในคริสตจักรด้วยนี่

เป็นองค์ประกอบที่สำคัญในชีวิตคริสเตียน

ของเรานะครับขอพระเจ้าอวยพรนะครับพี่น้อง