โดย เดเรก โทมัส
พระธรรม 1 เปโตรมีความสำคัญที่คริสเตียนควรศึกษา และนี่คือ 3 สิ่งที่คุณควรรู้เกี่ยวกับพระธรรม 1 เปโตร:
1. ผู้เขียนคือเปโตร ผู้ซึ่งพระเยซูทรงเจาะจงเรียกท่านว่า “ศิลา” ได้ใช้ภาพเปรียบเปรยที่คล้ายคลึงกันในจดหมายฝากฉบับนี้
จริงอยู่ที่อาจมีการถกเถียงกันเกี่ยวกับข้อพระคัมภีร์นี้ว่าแท้จริงแล้วพระเยซูทรงหมายความว่าอย่างไร แต่ก็ดูเหมือนจะชัดเจนว่าพระเยซูกำลังตรัสกับเปโตร ผู้ซึ่งเพิ่งจะประกาศความเชื่อว่าพระเยซูทรงเป็น “พระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่” (มัทธิว 16:16) เราพอจะจินตนาการได้ว่าเปโตรคงจะรู้สึกผูกพันกับคำว่าศิลาและก้อนหินหลังจากเหตุการณ์นั้น จึงเป็นเรื่องน่าสนใจที่เปโตรได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างมากในจดหมายฝากฉบับแรกของท่าน โดยการอ้างอิงถึงศิลาหรือก้อนหินใน 1 เปโตร 2:4–8 ท่านได้ยกข้อพระคัมภีร์สามตอนจากพระธรรมอิสยาห์และบทเพลงสดุดีสรรเสริญฮาเลลส่วนท้าย (สดุดี 113–118 ซึ่งใช้ร้องในเทศกาลปัสกา) ที่กล่าวถึงศิลาหรือก้อนหินอย่างเจาะจง
ข้อความหนึ่งอ้างอิงถึง “ศิลามุมเอก” ที่พระเจ้า “จะวางไว้ในศิโยน”—ซึ่งเล็งถึงพระเยซู ศิลาที่ช่างก่อสร้างจะปฏิเสธ (อิสยาห์ 28:16; สดุดี 118:22) ลองนึกดูว่าชาวยิวในสมัยของพระเยซูได้ปฏิเสธพระองค์อย่างไร ส่วนข้อความสุดท้ายกล่าวถึงศิลาหรือก้อนหินที่จะทำให้ผู้คนสะดุด (อิสยาห์ 8:14–15) ศิลานี้ที่ “ถูกมนุษย์ปฏิเสธ แต่ทรงเป็นศิลาที่เลือกสรรและล้ำค่าในสายพระเนตรพระเจ้า” แน่นอนว่าหมายถึงพระเยซู (1 เปโตร 2:4)
เปโตรต้องการให้ผู้อ่านเข้าใจว่า คริสเตียนคือ “ศิลาที่มีชีวิต” ซึ่งถูกนำมาจัดวางอย่างพิถีพิถันและมั่นคงในคริสตจักรที่พระเยซูกำลังทรงสร้างขึ้น โดยมีพระคริสต์ทรงเป็นศิลามุมเอก สิ่งปลูกสร้างนี้ (คริสตจักร) ได้รับการค้ำจุนด้วยพระสัญญาที่ว่า “พลังแห่งความตายจะมีชัยต่อคริสตจักรนั้นก็หามิได้” (มัทธิว 16:18)
2. พระธรรม 1 เปโตรให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับรูปแบบการดำเนินชีวิตคริสเตียน
เปโตรเริ่มต้นจดหมายโดยกล่าวว่า คริสเตียนเป็นผู้ที่ถูกเลือก “ตามที่พระเจ้าพระบิดาได้ทรงกำหนดไว้ล่วงหน้า และพระวิญญาณทรงชำระให้บริสุทธิ์ เพื่อจะเชื่อฟังพระเยซูคริสต์ และได้รับการประพรมด้วยพระโลหิตของพระองค์” (1 เปโตร 1:2) เปโตรใช้เนื้อหาเกินครึ่งของจดหมายฝากฉบับนี้ พูดถึงลักษณะของการถูกชำระให้บริสุทธิ์ โดยในบทที่ 1 ท่านได้ยกสิ่งที่บางครั้งเรียกว่า “กฎแห่งความบริสุทธิ์” จากพระธรรมเลวีนิติมากล่าวว่า: “พวกท่านจงเป็นคนบริสุทธิ์ เพราะเราเองบริสุทธิ์” (1 เปโตร 1:16; เลวีนิติ 11:44, 45; 19:2; 20:7) จากนั้น ในส่วนที่เหลือของเล่ม ท่านได้ให้คำแนะนำเชิงปฏิบัติว่าความบริสุทธิ์นั้นสำแดงออกมาอย่างไรท่ามกลางการดิ้นรนในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นการยอมเชื่อฟังผู้มีสิทธิอำนาจในที่ทำงานและในสังคม ในชีวิตแต่งงาน และในชีวิตคริสตจักร (1 เปโตร 2:13–25; 3:1–7; 5:1–11)
ความบริสุทธิ์นั้นสำแดงออกมาในรูปแบบที่นำไปปฏิบัติได้จริงในทุกด้านของชีวิต บางสิ่งที่เปโตรกล่าวอาจดูเป็นเรื่องยากมากที่จะนำไปปฏิบัติ แต่ท่านได้เตือนใจผู้อ่านว่า “เพราะพระเจ้าทรงเรียกพวกท่านเพื่อจุดประสงค์นี้ เพราะว่าพระคริสต์ทรงทนทุกข์เพื่อพวกท่าน พระองค์ทรงวางแบบอย่างแก่พวกท่าน เพื่อท่านจะได้ดำเนินตามรอยพระบาทของพระองค์” (1 เปโตร 2:21) การที่เรารู้ว่าพระเยซูทรงไถ่เราด้วยพระโลหิตของพระองค์นั้น ควรจะช่วยให้เราสามารถแบกกางเขนเข้าไปเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบากที่สุดที่เราถูกเรียกให้ต้องเผชิญเพื่อพระองค์ได้
3. พระธรรม 1 เปโตรนำเสนอความจริงอย่างตรงไปตรงมา
เปโตรไม่ได้ใช้คำพูดที่หวานหูหรือพยายามปลอบประโลมให้รู้สึกดี แต่ท่านกลับเตือนใจเพื่อนผู้เชื่อว่า ชีวิตคริสเตียนคือ “สงคราม” ซึ่งคริสเตียนเป็นเพียง “คนแปลกถิ่นและคนต่างด้าว” (1 เปโตร 2:11) คริสเตียนอาจทนทุกข์เพราะทำตัวไม่ดี แต่บางครั้งพวกเขาก็จะทนทุกข์ “เพราะเห็นแก่ความชอบธรรม” (1 เปโตร 3:13–14, 17) การทำสิ่งที่ดี บางครั้งอาจถูกมองว่าเป็นสิ่งที่ขัดใจสำหรับคนที่ไม่รู้จักพระเยซูในฐานะพระผู้ช่วยให้รอดและองค์พระผู้เป็นเจ้า ในสถานการณ์เช่นนี้ เราต้อง “เคารพเทิดทูนพระคริสต์ว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าในใจของพวกท่าน และจงเตรียมพร้อมเสมอ ที่จะอธิบายกับทุกคนที่ขอทราบเหตุผลเกี่ยวกับความหวังของพวกท่าน” (1 เปโตร 3:15) การระลึกอยู่เสมอว่าเราปรนนิบัติรับใช้พระคริสต์ในฐานะเจ้านายของเรา จะช่วยให้เราตัดสินใจได้อย่างถูกต้องและเลือกใช้คำพูดได้อย่างเหมาะสมเมื่อเราพบว่าตนเองอยู่ในสมรภูมิรบ ใน 1 เปโตร 4:12–19 เปโตรมุ่งเน้นไปที่การทดลองที่คริสเตียนอาจต้องเผชิญ โดยกระตุ้นผู้อ่านว่า “อย่าประหลาดใจที่ความทุกข์ยากแสนสาหัสเกิดขึ้นกับพวกท่านเพื่อทดสอบท่าน เหมือนกับว่าสิ่งประหลาดกำลังเกิดขึ้นกับท่าน” (1 เปโตร 4:12)
ด้วยน้ำเสียงที่คล้ายกับเปาโลในตอนต้นของพระธรรมโรมบทที่ 5 เปโตรต้องการให้คริสเตียน “ชื่นชมยินดี” ในความทุกข์ยาก (1 เปโตร 4:13; โรม 5:3) สิ่งที่เปโตรกำลังคิดถึงคือความทุกข์ยากที่ดูเหมือนไม่มีเหตุผลเอาเสียเลยในมุมมองของเรา เราอาจทนทุกข์เพราะเราตัดสินใจผิดพลาดอย่างมหันต์ แต่เปโตรกำลังนึกถึงความทุกข์ยากในรูปแบบที่คริสเตียนต้องเผชิญเมื่อพวกเขาดำเนินชีวิตอย่างบริสุทธิ์และกล่าวถึงพระเยซูด้วยความเคารพยำเกรง: “ถ้าใครทนทุกข์เพราะได้ชื่อว่าเป็นคริสเตียน ก็อย่าให้คนนั้นละอายเลย แต่ให้ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าเพราะชื่อนั้น” (1 เปโตร 4:16) เปโตรได้กล่าวหนุนใจเพิ่มเติมว่า: “ดังนั้น ให้คนที่ทนทุกข์ตามพระทัยพระเจ้า ฝากวิญญาณจิตของตนไว้กับพระผู้สร้างที่ซื่อสัตย์ และทำความดีต่อไป” (1 เปโตร 4:19)
คริสเตียนไม่ได้ถูกเรียกให้มาพบกับชีวิตที่สุขสบาย แต่ถูกเรียกให้มาสู่ชีวิตแห่งการ “เชื่อฟัง” (1 เปโตร 1:2) และการเชื่อฟังนั้น บ่อยครั้งก็อาจเจ็บปวดและต้องแลกมาด้วยราคาแพง ความทุกข์ยากเหล่านี้คือการทดสอบ เพื่อที่ว่า “ความเชื่อของพวกท่านที่ถูกทดสอบแล้ว ซึ่งล้ำค่ายิ่งกว่าทองคำที่พินาศไปได้ถึงแม้จะถูกทดสอบด้วยไฟ จะนำไปสู่การสรรเสริญ ศักดิ์ศรี และเกียรติ ในเวลาที่พระเยซูคริสต์จะเสด็จมาปรากฏ” (1 เปโตร 1:7)
ดร. เดเรก ดับเบิลยู. เอช. โทมัส เป็นหนึ่งในคณาจารย์ผู้สอนของพันธกิจลิโกเนียร์ และเป็นศาสตราจารย์เกียรติคุณด้านศาสนศาสตร์ระบบและศิษยาภิบาลศาสตร์ ประจำสถาบันศาสนศาสตร์รีฟอร์ม ท่านเป็นผู้สอนหลักในซีรีส์การสอนหลายชุดของพันธกิจลิโกเนียร์ อาทิ “Who Are They?: Lesser-Known Characters of the Bible” และเป็นผู้เขียนหนังสือหลายเล่ม รวมถึง “Heaven on Earth, Strength for the Weary” และ “Let Us Worship God“
